طالبانی که اسیرند درین حبس بدنعیسی جان نشناسد ز گهواره تن

آینه گفت ترا: زشت و سیه رویی داشتبر رخ خویش زن، ای دوست، بر آیینه مزن

چشم حق بین بجز از حضرت حق هیچ ندیدنه باول، نه بآخر، نه بسر، نی بعلن

نغمه بلبل سرمست بیان عشقستچو از این درگذری حقبق زاغست و زغن

راه حق شیوه تحقیق و عیانست، ای دلنتوان راه خدا رفت بتقلید و بظن

از قضا عشق تو ناگاه کمینی بگشاددل من برد بغارت، دل من، وا دل من!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم از پیر مغان رطل گران می طلبداگر از باده نابست، گر از دردی دن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love