لعلت به خنده پرده گل را دریده استآیینه از رخت گل خورشید چیده است

نظاره تو تازه کند داغ کهنه رااین لاله گویی ز دل آتش چکیده است

اسباب تیره بختی ما دست داده استتا سرمه ات به گوشه ابرو رسیده است

کار تو نیست چاره درد من ای مسیحاین شیوه را تبسم او آفریده است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ما برق را بر آتش غیرت نشانده ایمسیماب در قلمرو ما آرمیده است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring