چشمی که مقید به نظر باز نگرددچون دیده آیینه سخنساز نگردد

آغاز ترا رتبه انجام کمال استانجام تو چون بهتر از آغاز نگردد

من حرف ز عشاق زنم او ز مخالفطنبور من و عقل به هم ساز نگردد

هر کس شنود نغمه داودی زنجیرپروانه هر شعله آواز نگردد

ای وای اگر طایر رم کرده جان راخالش گره رشته پروانه نگردد

هرگز ز کمانخانه ابروی مکافاتتیری نگشایم که به من باز نگردد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هرگز نچکد از الف خامه صائبیک نقطه که خال لب اعجاز نگردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love