دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارمکه مشکل عقده ها در پیش از آن چین جبین دارم

مکن گستاخ سیر گلستانش ای تماشاییکه در هر رخنه دیوار آهی در کمین دارم

دمی صد بار در اشک را بر چشم می مالمتهیدستم، چه سازم یادگار دل همین دارم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز من دارند ابر و برق، سوز و گریه را صائببه این بی حاصلی هر گوشه ای صد خوشه چین دارم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring