یک صافدل در انجمن روزگار کو؟عالم گرفت تیرگی آیینه دار کو؟

هر جا که هست صاف ضمیری شکسته استآیینه درست درین زنگبار کو؟

چون ریگ، تشنه اند حریفان به خون همدر قلزم فلک گهر آبدار کو؟

خونین دلی چو نافه درین دشت پرشکارکاآفاق را کند به نفس مشکبار کو؟

تا تیغ کهکشان بدر آرد ز دست چرخیک مرد سرگذشته درین روزگار کو؟

بی خون دل ز چرخ فراغت طمع مداربر خوان سفله نعمت بی انتظار کو؟

پروانه تا به شمع رسید آرمیده شددریای بی قراری ما را کنار کو؟

ای آن که دم ز رهروی عشق می زنیدر پرده نظر، اثر زخم خار کو؟

چون شمع اگر ترا به جگر هست آتشیرنگ شکسته و مژه اشکبار کو؟

تا صبر هست درد به درمان نمی رسددردی که از شکیب برآرد دمار کو؟

تب لرزه آفتاب جهان را گرفته استهنگامه گرم ساز درین روزگار کو؟

در آتش است نعل سفر کوه طور رادر زیر بار عشق تن بردبار کو؟

چون شمع زیر دامن صحرای روزگارمانند لاله یک جگر داغدار کو؟

ناصح عبث ز ریگ روان سبحه می زندداغ درون سوختگان را شمار کو؟

دولت بود به پای تو مردن به اختیاراما نیازمند ترا اختیار کو؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. این آن غزل که حضرت عطار گفته استاز آتش سماع دلی بی قرار کو؟

Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?

Hər yerdə təmiz insan ola, bil, şikəstdir o,Dövran edibmi bir nəfəri bəxtiyar, hanı?

Səhra kimi hərisdi qana burda çoxları,Varmı bu yerdə bir nəfərə etibar, hanı?

Sonsuz üfüqləri nəfəsi-ətrə qərq edənBu çöldə çoxlu ahu olardı şikar, hanı?

Bir mərdi-meydan istəyirəm, odlu xəncəriEtsin bütün bu əyriləri tarimar, hanı?

Bitməz hərisliyi fələyin, insaf umma sən,Bax, süfrəsində neməti-əlvanı var, hanı?

Pərvanə çatdı vəslinə şəmin, aram olub,Dərya kimi coşar ürəyim, bəs kənar hanı?

Ey eşqə rəhbərəm, – deyə hər yerdə dəm vuran,Göstər, sinən olubmu sənin dağidar, hanı?

Şamtək var isə qəlbimdə sönməz atəşin,Göz yaşı tökub ağlamadın aşikar, hanı?

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Saib, bu şeri həzrəti-Əttara yaz cavab,Atəşdə inləyən o dili-biqərar hanı?

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate