Ehsan aşiqi
İndi ölənin, Kirpi dayı, hörməti yoxdur,Ehsansız olan məclisin heç ləzzəti yoxdur.
Keçmişki gözəl adətimiz tərk olub indi,Molla, seyidin hörməti onda birə-mindi.Lap indikilər mollaların boynuna mindi,Şərən bu biabırçılığın nisbəti yoxdur,Ehsansız olan məclisin heç ləzzəti yoxdur.
Ehsan ölünün ruhu üçün bir yaraşıqdır,Yüzlərlə ona müftə yeyən molla aşıqdır,Çoxdur eləsi saqqalı yağdan bulaşıqdır,Tərpənməyə heyvancığazın taqəti yoxdur,Ehsansız olan məclisin heç ləzzəti yoxdur.
Var molla, gedir alverə kolxoz bazarında,Axşamlar ölən kimsələrin pəsməzarında,Ömrün çürüdüb müftə yemək intizarında,Qarnın otarır, bir kişidən minnəti yoxdur,Ehsansız olan məclisin heç ləzzəti yoxdur.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vahid-ehsan-asiqi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
“Yansın dilim ağzımda, desəm, nazüvi az et,Naz et mənə, ey sevgili canan, mənə naz et”.
Füzulidən təxmisDiyari-eşqə sultanəm, bəlalər çox çəkib başım,Cəlali-şövkətim qəmdir, hücumi-dərd fərraşım,
Bizim olsunSevgilim, bu bağda biz də bağbanıq,Bu gül, bu laləzar, qoy bizim olsun!
Bu ceyranEy əhli-dərdlər, dinləyin məni,Əqlimi başımdan aldı bu ceyran!
Poems by other poets · Satire
Səndən ayrılandan sonra, Nəsir bəg!İstədim qayıram bir nəzmi-göyçək!
Qafqaz xəbərləriNəzm ilə*Şairlərimiz şəhərlərdən belə xəbər verirlər:
Naxçıvan dumasına gər o kəsin düşdü işiNaxçıvan dumasma gər o kəsin düşdu işi,Çörəyi pİşdi, kefi kök, damağı təht oldu.
İran Astarası və Azərbaycan AstarasıOrtadan bir çay keçir, olmuş iki yan Astara,Bir yan Azərbaycan, bir səmti İran, Astara.