Olmuşam, ey gül, cəmalın şəminə pərvanə mən,Eşq tərkin qılmaram od içrə yanə-yanə mən.

Çox xəyali-zülf ilə Məcnun olanlar görmüşəm,Görmədim aləmdə öz könlüm kimi divanə mən.

Qəmzə peykanın diriq etmə dili-üşşaqdən,Sinəmi qıllam hədəf ol naviki-müjganə mən.

Bilmədim, biganələr, ey gül, nə sehr etmiş sənə,Düşmüşəm gözdən yanında, olmuşam biganə mən.

Şişətək sınmış, eşitdim, xatirin məndən, gülüm!Söylədim, gəzmə rəqibimlə sənə ərkyanə mən.

Yar ilə olsam əgər bir guşeyi-viranədə,Kafərəm, versəm o bəzmi rövzeyi-rizvanə mən.

Könlümü sən zülf ilə, mən ahim ilə, sevgilim,Dartırıq divanətək bir yanə sən, bir yanə mən.

Nazənin, gülüzlü cananlardır eşqin ləzzəti,Neyləyim, bəs gəlməyim bülbül kimi əfğanə mən?

Dilgüşa məhparələr zülfündən açsam könlümü,Vermərəm, Vahid, o güldən başqa bir cananə mən.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love