Ey huri liqalım, mələk simalım,Gözəllikdə olmaz kimsə sən kimi!Al yanağın həlqə-həlqə yanındaBənəfşə zülflərin – yasəmən kimi.

Gərdənində tellər nə gözəl teldi,Onların məskəni o nazik beldi,Nə səngi-mərmərdi, nə bərgi-güldi,Bu ağ əndam kimi, bu bədən kimi.

Qamətin tək heç bir qamət biçilməzDodaqların tər qönçədən seçilməz,Bülbül cəh-cəh vurub güllər açılmaz,Belə şirin-şirin sən gülən kimi.

Nə xoş sitəmkarsan zalimü xunxar,Onun üçün səndən çox gileyim var,Bilmənəm ki, sənə nə demiş əğyar,Xəyalındır məndən genə gen kimi.

Vaqifi möhnətü fərağa salma,Əğyarın sözünü qulağa salma,Məni öz dərindən qırağa salma,Heç aşiq tapılmaz sənə mən kimi

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets