Dostum! Moskvada, iki il qabaq,Qarlı bir qış günü bir evə dolduq.Dostlar, tanışlar da məclis quraraq,Üstünə yüngüllük, gülüb şad olduq.Mən soyuqlamışdım o axşam bir az,Sənsə ərk eləyib danladın məni.Dedin ki, bu qədər soyuqluq olmaz,Özünə baxmırsan… Doğrudan da sən.Elə bil canının lap düşmənisən!Sonra əynindəki bir gödəkçəniMənə bağışladın o məclisdəcə.Üstəlik bir söz də dedin o gecə:"Biz heç… Qoy şairə soyuq dəyməsin!"O ürəkdən gələn mehriban səsinİndi də, indi də xatirimdədir…Əzəldən qaydadır eldə, obada,Dostluğun töhfəsi bir çöp olsa da,Anlayan bilər ki, mənası nədir.İndi qış günləri şaxtada, qardaƏlimdə tüfəngim çöllər gəzirəm.Arabir yol azıb qasırğalarda,Bir işıq axtarıb ellər gəzirəm.Gah şər qanşanda, gah da dan üzüSazaq qılınc kimi kəsəndə məni,Geyirəm verdiyin o gödəkçəni,Elə bil gül açır Mil, Muğan düzü.Bəzən Bakıda da xəzri əsəndə,Elə ki, qəflətən xəstələnirəm,Elə ki, qorxudur məni sətəlcəm,Uşaqlar deyinib, həmdəm küsəndə,Geyirəm verdiyin bu gödəkçəni.Bu ceyran dərisi bir loğman kimiDavasız, dərmansız sağaldır məni.Xeyirxah, mehriban bir insan kimi,Hər zaman, hər yerdə anıram səni…

Ты помнишь, друг, как я, назад три года,В Москве, с утра к тебе ворвался в дом?И сколько б мы ни пили в ту погоду,Дай бог, чтоб чаще было так, — вверх дном!Южанин, был я в ту метель простужен,И как же ты ругал меня, корил:Что даже пусть я сам себе не нужен,Тебе я нужен! — так ты говорил.Сняв телогрейку, тёплую от тела,Ее мне по-солдатски подарил.«Простуженный поэт — дрянное дело!Не смей болеть!» — так ты мне говорил.И голос твой, как огонек за вьюгой,Не позабуду я, пока живу.Пусть будет щепкою подарок друга, —С той щепкой я моря переплыву!Когда теперь с ружьем в степи шагаюИ зимний холод режет, как стекло,Я сразу телогрейку надеваю,Хранящую еще твое тепло.Когда в Баку ударит норд весенний,И с легкими начнется канитель,И все родные хором, нет спасенья,Зовут врачей, чтоб класть меня в постель,Я надеваю телогрейку этуИ в ней сижу упрямо у огня.Каких врачей еще искать по свету,Когда ты взялся вылечить меня!

OriginalWikisource (opens in a new tab)CC BY-SA 4.0

TranslatorК. Симонов, 1976azeribooks.narod.ru (opens in a new tab)

NoteПеревод К. Симонов, по изданию: Самед Вургун. Избранное в двух томах. Москва: Госиздательство художественной литературы, 1958; перевод на русский язык — Азернешр, 1976. Текст с сайта azeribooks.narod.ru (https://azeribooks.narod.ru/poezia/vurgun/telogreyka.htm), набран с печатного издания и не вычитан.

Suggest a translation

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets