آتش عیاره‌ای آب عیارم ببردسیم بناگوش او سکهٔ کارم ببرد

زلف چلیپا‌خَمش در بن دیْرم نشاندلعل مسیحادَمش بر سرِ دارم ببرد

ناله‌کنان می‌دوم سنگ به بر در، چو آبکه‌آب من و سنگ من غمزهٔ یارم ببرد

جوجوم از عشق آنک خالش مشکین جو اَستدل جو مشکینش دید خر شد و بارم ببرد

رفت قراری بدانک دل به دو زلفش دهمدل به قراری که رفت، رفت و قرارم ببرد

دید دلم وقف عشق خانهٔ بام آسمانخانه فروشی بزد دل ز کنارم ببرد

عشق برون آورد مُهره ز دندان مارآمد و دندان‌کنان در دم مارم ببرد

گفت که خاقانیا آب رخت چون نماندآب رخم هم به آب، گریهٔ زارم ببرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love