Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان
Ghazal 5981مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان
Ghazal 6008راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن
Ghazal 6033باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن
Ghazal 6047از سرانجام سفر غافل نمی باید شدندل نهاد عمر مستعجل نمی باید شدن
Ghazal 6051عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن
Ghazal 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کناین کهن اوراق را شیرازه از زنار کن
Ghazal 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
Ghazal 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن
Ghazal 6087مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکنچشم خونبار مرا همکاسه طوفان مکن
Ghazal 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من
Ghazal 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون
Ghazal 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
Ghazal 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستیندست بالا کن، گلی از عالم بالا بچین
Ghazal 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنیندست خالی می روم بیرون ز گلزاری چنین
Ghazal 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن
Ghazal 6242ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه منز شوخی می کند چون زلف خود بازی به آه من
Ghazal 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من
Ghazal 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون
Ghazal 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن
Ghazal 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن
Ghazal 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن
Ghazal 6342به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن
Ghazal 6397دل می برد ز قند مکرر کلام مننی می کند به ناخن شکر کلام من
Ghazal 6403شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من
Ghazal 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن
Ghazal 6416صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان
Ghazal 6435دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهانامروز خوش قماشی ختم است بر صفاهان
Ghazal 6438ای خطت رهنمای سوختگانلب لعلت دوای سوختگان
Ghazal 6528روزی که پسته دید لب همچو قند اوشد خنده زهر در دهن نیم خند او