Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مطربی خواهم که مست از نغمه سازم کندهر قدر کز خویش افتم دور آوازم کند
Ghazal 2564گر چنین نشو و نما آن نخل موزون میکندسرو را بار خجالت بید مجنون میکند
Ghazal 2598نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنندکز می گلرنگ صاحب آبرویم می کنند
Ghazal 2599سالکان خودنما قطع بیابان می کنندو اصلان چون آسمان در خویش جولان می کنند
Ghazal 2609اهل همت خرده خود پیش درویشان نهندمایه داران مروت گنج در ویران نهند
Ghazal 2625تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بودتا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود
Ghazal 2630شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بودآسمان از صبح محشر دفتری وا کرده بود
Ghazal 2632شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بودتا سحر گه بر گریزان پر پروانه بود
Ghazal 2645مفلس از بزم شراب ما توانگر میرودابر اینجا تا کمر در آب گوهر میرود
Ghazal 2657هر که پیوندد به اهل دل، به جان بینا شودهر چه رزق طوطی از شکر شود گویا شود
Ghazal 2663بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شودبرگ کاهی چشم را مقراض بال و پر شود
Ghazal 2683با وجود مرگ، کی هستی گوارا میشود؟تلخی ماتم کجا شیرین به حلوا میشود
Ghazal 2691محنت امروز، فردا جمله راحت میشوداشک خونین آب صحرای قیامت میشود
Ghazal 2692زر و بال منعمان روز قیامت میشودعاقبت هر فلس ماهی داغ حسرت میشود
Ghazal 2700دل به تن یکرنگ چون گردید باطل میشودگوهر از گرد کسادی مهره گل میشود
Ghazal 2704هر چه در دل نقش بندد آدمی آن می شودخاک مجنون زود بازیگاه طفلان می شود
Ghazal 2715سینهام از درد و داغ عشق روشن میشودآنچه زنگ دیگران، آیینهٔ من میشود
Ghazal 2725بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شوداین کمند ازشوخ چشمی خود بخود چین می شود
Ghazal 2727یک دل روشن نگهبان جهانی میشودعصمت یوسف حصار کاروانی میشود
Ghazal 2736بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد
Ghazal 2749باده منصور در جام و سبوی من رسیدصاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید
Ghazal 2759مشق هجران در کنار بحر می باید کشیدآه در بحر از خمار بحر می باید کشید
Ghazal 2770با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشیدتا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید
Ghazal 2778مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفیدزندگی بر طاق نسیان نه چو شد ابرو سفید
Ghazal 2789غنی فیض از دل شب چون فقیران درنمییابدز ظلمت آنچه یابد خضر، اسکندر نمییابد
Ghazal 2790مرا آه سحر گرد از دل دیوانه می روبدکه جزبال سمندر گرداز آتشخانه می روبد؟
Ghazal 2794به زهر چشم بتوان کشت دشمن را چوکار افتدنمی خواهم که چشم من به چشم روزگار افتد
Ghazal 2802ز جوش مغز هردم از سرم دستار میافتدکف اندازد به ساحل بحر چون سرشار میافتد
Ghazal 2810ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچدزمین از سایه ام چون آسمان بر خویش می پیچد
Ghazal 2812مرا آه از خموشی در دل دیوانه می پیچدکه از بی روزنیها دود در کاشانه می پیچد