Ghazal 264

نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ماپرده بر چشم بد ایام می بندیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 274

کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می‌گرددبه دریا سیل الوان چون رسد یکرنگ می‌گردد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 274

پیش آن آیینه رو راه سخن داریم مابخت سبز طوطی شکرشکن داریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 275

گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانه‌ایخانه ها چون گنج در زیر زمین داریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 282

تماشای تو از دل سینه‌ها را پاک می‌سازدشکرخند تو جان‌ها را گریبان چاک می‌سازد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 282

بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ماخضر را شمشیر زهرآلود می دانیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 284

بدآموز قفس در آشیان مسکن نمی سازدز چشم افتاده دام تو با گلشن نمی سازد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 283

آسمان را خانه زنبور می دانیم ماانجمش را دیده های شور می دانیم ما

Saib TabriziGhazal3 min
Miscellaneous poem 287

صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزدلبش بیهوشدارو در شراب ناب می ریزد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 286

نور معنی در جبین تاک می بینیم مادر قدح افشرده ادراک می بینیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 295

گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالدزبان لاف را بر خاک، شمع انجمن مالد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 299

ای دل بیدار را از چشم مستت خواب‌هادیده را از پرتو روی تو فتح الباب‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 301

ای زبون در حلقه زنجیر زلفت شیرهاسر به صحرا داده چشم خوشت نخجیرها

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 306

ای در آتش از گل روی تو نعل لاله‌هاماه رخسار ترا از حلقه خط هاله‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 307

سر نمی‌پیچند از تیغ اجل دیوانه‌هاگوش بر آواز سیلابند این ویرانه‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 309

اگر خواهی سر مویی نپیچد سر ز فرمانتبه خاموشی زبانی چون زبان شانه می باید

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 309

در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میاتا گلی دربار هست از گلستان بیرون میا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 310

مشو از نفس ایمن تا توانی آرمید آنجاکه بیم این جهانی، می شود یکسر امید آنجا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 311

به قدر رم ازین عالم، توانی آرمید آنجاکه اینجا هر که سستی کرد نتواند رسید آنجا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 315

گر چنین سرو ز بالای تو درهم گرددطوق هر فاخته ای حلقه ماتم گردد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 316

اگر ابروی تو محراب نمازم گرددکعبه پروانه صفت گرد نیازم گردد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 318

عیب در چشم و دل پاک هنر می‌گرددکف بی‌مغز درین بحر گهر می‌گردد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 319

دگر با نوخطی دارد دل من در میان سوداکه دارد در گره هر موی خطش یک جهان سودا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 323

ناله ام کاوش ازان خنجر مژگان داردگریه من نمک طرز ز طوفان دارد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 322

که را می گشت در دل کز زمین انسان شود پیدا؟که می گفت از تنور خام این طوفان شود پیدا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 326

چمن خلد کی این لاله و نسرین دارد؟لب اعجاز کی این خنده شیرین دارد؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 328

به عریانی نگردد از لطافت آن بدن پیدامگر در پیرهن گردد تن آن سیمتن پیدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 334

نمی گردد کف بی مغز مانع سیر دریا راسفیدی جامه احرام باشد دیده ما را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 338

اگر غفلت نهان در سنگ خارا می‌کند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا می‌کند ما را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 340

نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را

Saib TabriziGhazal2 min