Бахтияр Вагабзаде: О любви
Hacıbaba Həsənov bəstələmişdir*Göylər çənə büründükcə
Qısqanıram mənO çalır, nəğmənin hər xalında sən,Qəlbini, ruhunu tapmısan deyən.
Yenə bağlar o bağlardır, fəqət bağda gülüm yoxdurYenə bağlar o bağlardır, fəqət bağda gülüm yoxdur,Gülüm yoxdur, bu dünyada ayım yoxdur, ilim yoxdur.
Bəxtiyaram mənSəninlə*Ömrün payızında sevdim, sevildim,
Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaBu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.
Sevə bilərimsə...Ancaq məhəbbətçün yaranmışam mən,Alammaz əlimdən bu haqqı kimsə.
Sən getdinSən getdin, elə bil dünya boşaldıYaz da köçüb getdi, yeri boş qaldı,
Sənin dilindənİllərlə bir eşqin cövrünü çəkdik –Ayrılsaq, gün sönər, il qınar bizi.
Ağlar ürəyim, səs gələr, ah-azar görünməzAğlar ürəyim, səs gələr, ah-azar görünməz.Gözdən yaş axar, qaynağı zinhar, görünməz.
KilidSən məni hamıya qısqandın, yetər.Nədir bu şübhələr, bu üzüntülər?
QızımŞəfiqə Axundova bəstələmişdir*Məhəbbətlə gülşən olub
İşıq sürətiXəyalım yenə də öz səfərində,Onun söykək yeri dərdim, məlalım.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.