Мухаммед Хусейн Шахрияр: Хвалебные
گذار آرد مَهِ من گاهگاه از اشتباه اینجافدای اشتباهی کآرد او را گاهگاه اینجا
Газель 18تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر استطالع مگو که چشمهٔ خورشید خاور است
Газель 20ایرجا سر بِدَرآور که امیر آمده استچه امیری که به عشق تو اسیر آمده است
Газель 22پا شو ای مست که دنیا همه دیوانهٔ توستهمه آفاق پر از نعرهٔ مستانهٔ توست
Газель 24منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است
Газель 26کاروان آمد و دلخواه به همراهش نیستبا دل این قصه نگویم که به دلخواهش نیست
Газель 32رفتم و بیشم نبود روی اقامتوعده دیدار گو بمان به قیامت
Газель 36شنیدهام که به شاهان عشق بخشی تاجبه تاج عشق تو من مستحقم و محتاج
Газель 68اگر که شبرو عشقی چراغ ماهت بسستاره چشم و چراغ شب سیاهت بس
Газель 72به خاک من گذری کن چو گل گریبان چاککه من چو لاله به داغ تو خفتهام در خاک
Газель 104یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسانتا طربخانه کنی بیت حزن بازرسان
Газель 105خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتنگر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن
Газель 129الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادینگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی
Газель 145نه عقلی و نه ادراکی و من خود خاک و خاشاکیچه گویم با تو کز عزت ورای عقل و ادراکی
Газель 148خلوتم چراغان کن ای چراغ روحانیای ز چشمه نوشت چشم و دل چراغانی
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.