Катран Тебризи: Хвалебные
ای روا بر شهریاران جهان فرمان تراهرچه باید خسروانرا داده آن یزدان ترا
Касыда 8سرخگل بشکفت وزو شد باغ و بستان بابَهاخلد بگشاده است گویی سوی بستان بابها
Касыда 9کنون دانم که با مردم بدل میلست گردون راکه بر تخت شهی بنشاند شاهنشاه فضلون را
Касыда 31آباد بر این بر که و این طارم آبادوز هر دو خداوند جهان کامروا باد
Касыда 33ای نگار خند خندان یک زمان با من بخندتا کی این خشم تو تا کی چند از این ناز تو چند
Касыда 44ابر آزاری بلؤلؤ باغرا قارون کنددر چمن بیجاده از پیروزه سر بیرون کند
Касыда 47تا زمین را آسمان پر لؤلؤ عمان کندکوه و صحرا را صبا پر لاله نعمان کند
Касыда 52تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بوددر تمنای رخت جان و دلم مرهون بود
Касыда 59ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کناربا شاخ زی من آر یکی نازه کو کنار
Касыда 60باد فروردین به گیتی در کند هر شب سفراوفتاده است از سفر کردنش بر گیتی ظفر
Касыда 62با ماه تو تا مشک شد برابرچون مشک بجوشم همی بر آذر
Касыда 69تا سپاه گل هزیمت شد ز خیل ماه تیراز ترنج افروخت بستان چون سپهر از ماه تیر
Касыда 72چون روز بر کشید سر از قیرگون حریربر کوهسار زر بگسترد چون زریر
Касыда 77ز روزنامه شاهان چنین دهند خبرچنین کنند بزرگان چیره دست هنر
Касыда 82گرد کافور است گوئی بیخته بر کوهسارتیغ پولاد است گوئی ریخته بر جویبار
Касыда 85که را پشتی کند گردون چه باشد پشتی لشگرچه باشد یاری لشگر که را دولت بود یاور
Касыда 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز
Касыда 99ای آفریدگار چو تو نافریده کسکار تو دانش و دهش و دین و داد بس
Касыда 101تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغابر یک ساعت نجست از تعبیه کردن فراغ
Касыда 104با درنگ از درد دل در بوستان دی داد رنگزرد و پرچین شد چو روی دردمندان با درنگ
Касыда 105کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگوز کوه کرد روی سوی دشت غرم و رنگ
Касыда 110ای بهنگام سخا ابر کف و دریا دلمشتری خوار ز دیدار تو و ماه خجل
Касыда 115تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیلبر جهان و جان بدیل آرم بدو نارم بدیل
Касыда 120ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دامچون بست ترا دست جهان دام بر اندام
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.