Мехсети Гянджеви: Короткие
آن دزد چون بود که به خانه درون شودخانه ز بیم دزد ز روزن برون شود
Рубайят, 181بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنیبس دل که بدان دو زلف آواره کنی
Кыта 4آخر زمان که طبع حکیمان نگون شودسه صد حکیم مر جلبی را زبون شود
Рубайят, 183جسمی دارم دلی خراب اندر ویجانی دارم هزار تاب اندر وی
Кыта 6چون خواهم رفت بی تو چندین منزلکز دست شدم هم به نخستین منزل
Рубайят, 184تا کی به هوای دل چنین خوار شویدر دست ستمگری گرفتار شوی
Кыта 7مؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجمال گردید بنابرآن به حضوری مجلس خاص سلطانی اجازت تمام داشت و در آن بزم با شعرا و ادبائی مانند امیر احمد و غیره طریقه مطارحه و معارضه میپیمود، روزی سلطان به مَهْسَتی چنین گفت:«چیست پنهان زیر دامان تو ای سیمین بدن »
Рубайят, 185در دل نگذارمت که افگار شویدر دیده ندارمت که بس خوار شوی
Кыта 8شبی به طنز گفتم به خواجه پور خطیبنُس فراخ چو بینی ز خشک و تر بفرست
Рубайят, 186چون بند ز نامهٔ تو بگشاد رهیبر دستخط تو بوسهها داد رهی
Кыта 9از جماع نره خر بر ماده خررغبتی بر طبع خاتون اوفتاد
Рубайят, 187شفتالوی آبدارت ای سرو سهیآمد ز ره بوسه به دندان رهی
Кыта 10گر بیفتد یک سر مویی ز خاتون زمانبس گنه آویزه دارد بی ریا و ریب و شک
Кыта 11بس سپوزید خواجه خاتون رااول روز تا به آخر شام
Рубайят, 189ای بت به سرِ مسیح اگر ترساییخواهم که به نزد ما تو بیترس آیی
Кыта 12طیبتی نیک گویمت بشنورسم مردی مجوی از معنون
Кыта 14ندانم ترا «تاج دین» یاد هستکه بر خط تو ماه سر مینهاد
Кыта 15در آن شهره دیو کز پس نهیبفرشته چو طاوس پر مینهاد
Кыта 16صحبت بیخرد، سخندان راهم به کردار گاو بد باشد
Кыта 17پوستینی بخواستم از توتا زمستان به سر بریم در آن
Кыта 18به خدایی که بر خداوندانفرض کردهست بندگی کردن
Кыта 19درد هجران تو خون کرد دلمثم اجری الدم من آماقی
Кыта 20. . . آلوده بیاری و نهی بر . . .س منبوسهای چند به تزویر دهی بر نس من
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.