Аухади Марагаи: Короткие
زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادستاز وی دل عالمی به بند افتادست
Рубаи 26حسنی که تو، ای نگار، داری بردستآن نقش چرا همی نگاری بردست؟
Рубаи 27ابر آن نکند که این جلب زن کردستببر آن نکند که این جلب زن کردست
Рубаи 28شاهی ز غلام خویش یاد آوردستما را به سلام خویش یاد آوردست
Рубаи 29کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدستتا در دل او مهر تو آتش نزدست
Рубаи 30رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرستبویی ز دو زلف مشکبارم بفرست
Рубаи 31زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشستقد تو اگر نشست، اگر خاست خوشست
Рубаи 32بر سبزه نشست میپرستان چه خوشست!بر گل نفس هزاردستان چه خوشست!
Рубаи 33ما را تو چنین ز دل بر آری نیکستوانگه بدو زلف خود سپاری نیکست
Рубаи 34بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگستآن خال تو دانی به کدامین رنگست؟
Рубаи 35دل بندهٔ بوی عنبر آمیز گلستجان چاکر عارض دلاویز گلست
Рубаи 36رویت، که به خوبی گل خندان منستآرامگهش دل چو زندان منست
Рубаи 37جانا، دلم از فراق رویت خونستچشمم ز غمت چو چشمهٔ جیحونست
Рубаи 38زلفت چو شب و چهره چو روزی نیکوستمن روز و شبت ز بهر آن دارم دوست
Рубаи 39مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوستسر جملهٔ هر غلغله و دمدمه اوست
Рубаи 40ای آنکه ترا قوت هر بیشی هستبنگر به دلم، که اندکش ریشی هست
Рубаи 41با ما دمش ار به مهر یکتاست بهستسیب زنخش چو در کف ماست بهست
Рубаи 42دلدار چو در سینه دل نرم نداشتآزرد مرا و هیچ آزرم نداشت
Рубаи 43ای طلعتِ نور گسترت بدرِ بهشتبشکسته سرای حَرَمَت قدرِ بهشت
Рубаи 44باد سحری چو غنچه را لب بشکافتنور رخ گل روی چو خورشید بتافت
Рубаи 45دل در غم او بکاست، میباید گفتاین واقعه از کجاست؟ میباید گفت
Рубаи 46با یار ز نیک و بد نمیباید گفتهر شب بیتی دو صد نمیباید گفت
Рубаи 47شد درد بر پای فلک فرسایتتا عرضه کند سختی خود بر رایت
Рубаи 48ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچوین خواجگی و میری و شاهی همه هیچ
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.