Короткие
Xoşam ki, xameyi-təqdiri-eyzədi-mütəal,Vücud lövhinə təsvir edəndə surəti-hal,
Əzizi-həq həsədi-düşmən ilə olmaz xarƏzizi-həq həsədi-düşmən ilə olmaz xar,Həsud hiyləsi iqbali eyləməz idbar.
Əgərçi bir neçə gün iqtizayi-aləmi-dunƏgərçi bir neçə gün iqtizayi-aləmi-dun,Cahanda eylədi iqbal ra’yətini nigun.
Füzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğılFüzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğıl,Yetər şikayət edib şərhi-macəra qılğıl,
Dün sayə saldı başimə bir sərvi-sərbüləndDün sayə saldı başimə bir sərvi-sərbüləndKim, qəddi dilrüba idi, rəftarı dilpəsənd.
Əymiş hilali üstünə tərfi-külahiniƏymiş hilali üstünə tərfi-külahini,Çox dilşikəstənin gögə yetirmiş ahini,
Vermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinəVermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinə,Salmış şikəst sərv qədi gül budağinə.
Seyr ilə saldı bağə güzər ol səmən’üzarSeyr ilə saldı bağə güzər ol səmən’üzar,Ənvai-zibü zinət ilə fəsli-növbəhar,
Düşmüş üzarı üzrə müənbər səlasiliDüşmüş üzarı üzrə müənbər səlasili,Aşüftəhal edib neçə bisəbrü bidili,
Seyli-sirişkim oldu rəvan xaki-kuyinəSeyli-sirişkim oldu rəvan xaki-kuyinə,Can valeh oldu lə’li-ləbü göftguyinə,
Dün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqabDün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqab,Gül çöhrəsindən atdı səba pərdeyi-hicab,
Çox təfaxür qılma cəm i-mal ilə, ey xacə kimÇox təfaxür qılma cəm'i-mal ilə, ey xacə kim,Simü zər cəm'iyyəti-əhli-qürur eylər səni.
Əhli kəmalə cahil əgər qədr qılmasaƏhli-kəmalə cahil əgər qədr qılmasa,Mə'zurdur, məlamətin etmək rəva degil.
Ey səfayi-surətin qeydin çəkən, bil kim, hənuzEy səfayi-surətin qeydin çəkən, bil kim, hənuzJəngdən ayineyi-idrakını pak etmədin.
Ey müəllim, aləti-təzvirdir əşrarə elmEy müəllim, aləti-təzvirdir əşrarə elm,Qılma əhli-məkrə tə'limi-məarif, zinhar!
Кыта 5ای ظریفان روم شکر کنیدکه فلک داده است کام شما
Кыта 6من از اقلیم عرب حیرتی از ملک عجمهر دو کردیم به اظهار سخن کام طلب
Кыта 9ای غره بر لطافت حسن و جمال خودآیا چرا جنون تو بر عقل غالب است
Кыта 11بر امید راحت دنیا مکش بسیار رنجزانکه این مقصد برون از کارگاه خلقت است
Кыта 12پرسیدم از بتی که ترا در جهان چراشام و سحر تعرض عشاق عادت است
Кыта 13آفرین بر منعمی کز بهر اظهار ثنافیض توفیق سخن ما را میسر کرده است
Кыта 14ای که داری خرد بدان که ترابا دو کس اختلاط دشوارست
Кыта 15اگر بمن نبود پادشاه را لطفینمی کنم گله کان هم نشان شفقت اوست
Кыта 16ای که از جهل مقید شده بر صورتاین صفت در روش اهل خرد بی معنیست
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.