Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
از قبول نقش، دل دایم پریشان حال بودگر غباری داشت این آیینه از تمثال بود
Газель 2627آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بودکعبه دل را صفا از دیده پرنم بود
Газель 2628خنده سوفار با دلگیری پیکان بودنیست ممکن آدمیزاد از دو سر خندان بود
Газель 2629پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟
Газель 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما
Газель 2630شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بودآسمان از صبح محشر دفتری وا کرده بود
Газель 2631دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود
Газель 2632شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بودتا سحر گه بر گریزان پر پروانه بود
Газель 2633مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود
Газель 2634روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟مرغ دام افتاده را شادی در آزادی بود
Газель 2635اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بودشب زشکر خواب ما را خط بیزاری بود
Газель 2636چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟آرزو در سینه من چند زندانی بود؟
Газель 2637یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود
Газель 2638پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبودچشم دریا در خمار شبنم گوهر نبود
Газель 2639هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خودغیر ماه مصر این زندان نمی گیرد به خود
Газель 264نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ماپرده بر چشم بد ایام می بندیم ما
Газель 2640حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟
Газель 2641صورت شیرین اگر از لوح خارا میروداز دل سنگین ما نقش تمنا میرود
Газель 2642کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا میرود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما میرود
Газель 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود
Газель 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود
Газель 2645مفلس از بزم شراب ما توانگر میرودابر اینجا تا کمر در آب گوهر میرود
Газель 2646از نظر یک دم که آن شکل و شمایل میرودحاصل دریا و کان از دیده و دل میرود
Газель 2647چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.