Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
در محفل که راه بیابی گران مباشاز حرف سخت بار دل دوستان مباش
Газель 5049هردل که داغدار شود از نظاره اشپهلو به آفتاب زند هر ستاره اش
Газель 505ما که در خم ننمودیم فلاطون خود راصاف سازیم درین صومعه ها چون خود را؟
Газель 5050حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اشخال تو دانه ای است که دام است ریشه اش
Газель 5051هر رهروی که شوق تو سازد روانه اشازموج خود چوآب بود تازیانه اش
Газель 5052گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبشجام پراز شراب شود طوق غبغبش
Газель 5053صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخشجامی چوآفتاب به این خاکسار بخش
Газель 5054میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرشترکن دماغ جان ز می روح پرورش
Газель 5055گردون که زهر می چکد از روی شکرشخون نقابدار بود شیر مادرش
Газель 5056از خط نگشته سبز لب روح پرورشننشسته است گرد یتیمی به گوهرش
Газель 5057شوخی که جلوه گاه بود دیده منشچون طفل اشک، روی توان دید درتنش
Газель 5058خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروشکز یک پیاله برد زمن صبر و عقل وهوش
Газель 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش
Газель 506نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش راخار و خس بستر سنجاب بود آتش را
Газель 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش
Газель 5061درخون نشستم از نفس مشکبار خویشچون نافه عقده ای نگشودم زکار خویش
Газель 5062حرف سبک نمی بردم ازقرار خویشاز هر صدا چو کوه نبازم وقار خویش
Газель 5063پیش ازخزان به خاک فشاندم بهار خویشمردان به دیگری نگذارند کار خویش
Газель 5064همچون کمان سخت ز طبع غیور خویشآسوده از کشاکش خلقم ز زور خویش
Газель 5065سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویش
Газель 5066چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویشمحضر مکن درست به خون حلال خویش
Газель 5067دلدار ماست محو خط مشکفام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویش
Газель 5068ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویشازشیر ماهتاب بریدم کتان خویش
Газель 5069خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویشکافر مباد کشته تیغ زبان خویش !
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.