Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
از آه دام موج به دریا فکنده ایماز اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم
Газель 5856ما در محیط حادثه لنگر فکنده ایمدر آب تیغ، دام چو جوهر فکنده ایم
Газель 5857ما گل به دست خود ز نهالی نچیدهایمدر دست دیگران گلی از دور دیدهایم
Газель 5858ما همچو آفتاب به هرجا رسیدهایمهر کوچهای که هست به عالم دویدهایم
Газель 5859ما پرده از حقیقت عالم کشیدهایمدر غورگی به نشئه این می رسیدهایم
Газель 586کجا نظر به گل و یاسمن بود ما را؟که خارخار، گل پیرهن بود ما را
Газель 5860مادام را ز دانه صیاد دیده ایمدر صلب بیضه جوهر فولاد دیده ایم
Газель 5861ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایمدست از پیاله، پای ز صحبت کشیده ایم
Газель 5862ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Газель 5863در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Газель 5864ما همچو غنچه سر به گریبان کشیده ایمگوی مراد در خم چوگان کشیده ایم
Газель 5865تا واله نظاره آن ماهپاره ایماز خود پیاده ایم و به گردون سواره ایم
Газель 5866ما گرچه در بلندی فطرت یگانهایمصد پله خاکسارتر از آستانهایم
Газель 5867داغی ز عشق بر دل فرزانه سوختیمقندیل کعبه را به صنمخانه سوختیم
Газель 5868ما اختیار خویش به صهبا گذاشتیمسر بر خط پیاله چو مینا گذاشتیم
Газель 5869چون غنچه دست بر دل شیدا گذاشتیمگل را به باغبان خنک وا گذاشتیم
Газель 587به شاهراه توکل بود سفر ما رایکی است توشه و زنار بر کمر ما را
Газель 5870ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیمدور طرب به نشأه دیگر گذاشتیم
Газель 5871ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم
Газель 5872ما کار دل به آن خم ابرو گذاشتیمسر چون کمان حلقه به زانو گذاشتیم
Газель 5873هموار از درشتی چرخ دغا شدیمصد شکر رو سفید ازین آسیا شدیم
Газель 5874نقش مراد اگر چه نشد دستگیر مابیرون به زور همت ازین ششدر آمدیم
Газель 5875ما تازه روی چون صدف از دانه خودیمخرسند از محیط به پیمانه خودیم
Газель 5876ما در شکست گوهر یکدانه خودیمسنگ ملامت دل دیوانه خودیم
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.