Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم
Газель 5812از روی نرم سرزنش خار می کشمچون گل ز حسن خلق خود آزار می کشم
Газель 5813اول سری به رخنه دیوار می کشمدیگر به آشیانه خود خار می کشم
Газель 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Газель 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغماین درد از هزار دوا کرد فارغم
Газель 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغماز کفر و دین و سبحه و زنار فارغم
Газель 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم
Газель 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنموز برق آه، دیده شیرست روزنم
Газель 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنمدستی به دل گذارم و دستی به سر زنم
Газель 582عجب که یک دلِ خوش در جهان شود پیداز شورهزار کجا گلسِتان شود پیدا؟
Газель 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم
Газель 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟
Газель 5822آغاز خط مفارقت از یار میکنمدر نوبهار پشت به گلزار میکنم
Газель 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم
Газель 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم
Газель 5825لب چون صدف به آب گهر تر نمیکنمگوهر به آبروی برابر نمیکنم
Газель 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم
Газель 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم
Газель 5828می می کشند لاله عذاران ز روی هممستند بی شراب ز جام و سبوی هم
Газель 5829تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟رفتم ز می قرار به خون جگر دهم
Газель 583چه می کنند حریفان عشق صهبا را؟که آتش از دل خویش است جوش دریا را
Газель 5830سنجد کسی که باده و تریاک را به همنسبت کند سخاوت و امساک را به هم
Газель 5831کاری مکن که رو به در آسمان نهمهر تیر ناله ای که بود در کمان نهم
Газель 5832دست طمع ز مایده چرخ شسته ایماز جان سخت خود به شکم سنگ بسته ایم
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.