Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقتگر شبی خواهی شدن مهمان ما وقت است وقت
Газель 1405چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟رو به این آیینه آورده است آه از شش جهت
Газель 1406مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت
Газель 1407غم از دل می زداید چون صباح عید رخسارتنماز عید واجب می کند بر خلق دیدارت
Газель 1408غزالان را ز وحشت باز دارد دیدن چشمتبه چرخ آرد زمین را چون فلک گردیدن چشمت
Газель 1409بر دلم نیست غباری ز سیه کاری بختقانعم با دل بیدار ز بیداری بخت
Газель 141پردهدار و حاجب و دربان نمیباشد مراخانه چون آیینه بیمهمان نمیباشد مرا
Газель 1410دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویختدامن از هر چه کشیدم به گریبان آویخت
Газель 1411چهره صاف تو آیینه اندیشه نماستجان ز سیمای تو چون آب ز گوهر پیداست
Газель 1412ریخت دندان و هوای می و پیمانه بجاستمهره برچیده شد و بازی طفلانه بجاست
Газель 1413تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟دلم از کار شد آن غمزه پر کار کجاست؟
Газель 1414هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاستآخر ای خانه برانداز سرای تو کجاست؟
Газель 1415فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاستاشرف آنجاست که آن سرو خرامان آنجاست
Газель 1416نه خط از چهره آن آینه سیما برخاستکه درین آینه، جوهر به تماشا برخاست
Газель 1417قد موزون تو روزی که به جولان برخاستهر که را بود دلی، از سر ایمان برخاست
Газель 1418خط سبزی که ز پشت لب جانان برخاسترگ ابری است که از چشمه حیوان برخاست
Газель 1419از خط سبز نشد یک سر مو حسن تو کمدر ته زنگ ز شمشیر تو جوهر پیداست
Газель 142داغ عشق از سینهٔ روشن به دست آمد مرادامنِ خورشید ازین روزن به دست آمد مرا
Газель 1420خط نارسته ز لعل لب دلبر پیداسترشته از صافی این دانه گوهر پیداست
Газель 1421از لب خشک صدف ریزش نیسان پیداستخشکی بحر ز سر پنجه مرجان پیداست
Газель 1422خط نارسته ازان چهره گلگون پیداستمشک خالص شدن از صافی این خون پیداست
Газель 1423شور در دل فکند لعل خموشی که تراستخواب را تلخ کند چشمه نوشی که تراست
Газель 1424در کمین این فلک سخت کمانی که تراستعاقبت گرد برآرد ز نشانی که تراست
Газель 1425بی طراوت نشود سرو جوانی که تراستدر شکر خواب بهارست خزانی که تراست
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.