Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست
Газель 1427پرده شب بود ایام شبابی که مراسترگ سنگ است ز غفلت رگ خوابی که مراست
Газель 1428از زمین اوج گرفته است غباری که مراستایمن از سیلی موج است کناری که مراست
Газель 1429کار سرجوش کند درد ایاغی که مراستپر طاوس بود پای چراغی که مراست
Газель 143بشکفد پروانه چون در انجمن بیند مراخیزد از بلبل فغان چون در چمن بیند مرا
Газель 1430در لحد گل نکند شعله داغی که مراستروغن از ریگ کند جذب چراغی که مراست
Газель 1431قانع از صاف به دردست دماغی که مراستروغن از ریگ کند جذب، چراغی که مراست
Газель 1432دانه اشک بود توشه راهی که مراستدل آسوده بود قافله گاهی که مراست
Газель 1433دل بی صبر به طوفان بلا رهبر ماستبال موج خطر از کشتی بی لنگر ماست
Газель 1434عشرت روی زمین در دل ویرانه ماستخلوت سینه پر آه، پریخانه ماست
Газель 1435لاله روشنگر چشم و دل سودایی ماستدیدن سوختگان سرمه بینایی ماست
Газель 1436آن که از بال هما افسر دولت می خواستکاش از سایه دیوار قناعت می خواست
Газель 1437غمگسار دل سودازده من شبهاستهمزبانی که مرا هست همین یاربهاست
Газель 1438زان دم تیغ که از آب بقا سیراب استآب بردار که صحرای فنا بی آب است
Газель 1439صیقل روح و طباشیر جگر مهتاب استجام شیری که برد دل ز شکر مهتاب است
Газель 144چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا
Газель 1440عشق بیتابی ذرات جهان را سبب استزردی چهره خورشید ز درد طلب است
Газель 1441پیش من ثابت و سیار فلک مرغوب استخرده گل همه در دیده بلبل خوب است
Газель 1442میوه و تخم و گل عالم امکان پوچ استسر به سر دانه این مزرع ویران پوچ است
Газель 1443شب هجران دلم از ناله حسرت شادستچه توان کرد که فریاد رسم فریادست
Газель 1444شبنم غنچۀ بیداردلان چشم بدستصیقل سینۀ روشنگهران دست ردست
Газель 1445هر که از درد طلب شکوه کند نامردستعشق دردی است که درمان هزاران دردست
Газель 1446دل ازان نخل به امید ثمر خرسندستگره جبهه خوبان، گره پیوندست
Газель 1447مستی حسن، هم از ساغر سرشار خودستباده لعلیش از لعل گهربار خودست
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.