Эпоха Сефевидов
بهار شد که ببندند در گلستان راشکوفه پنبه شود گوش باغبانان را
Газель 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشنز قرب سوخته جانان شرر شود روشن
Газель 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟
Газель 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن
Газель 6333به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کنازین خرابه چو سیلاب رو به دریا کن
Газель 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن
Газель 6335حضور می طلبی سینه را مصفا کنگهر پرست تو گنجینه را مصفا کن
Газель 6336بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کنببند در به رخ کاینات و وحدت کن
Газель 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکنز اشک گرم می آتشین به ساغر کن
Газель 6338ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟درین محیط پر از خون چو نوح لنگر کن
Газель 6339کرم به ابر سبکدست همچو عمان کنتمام روی زمین را رهین احسان کن
Газель 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان راخط تو ساخته خس پوش، آب حیوان را
Газель 6340قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن
Газель 6341به رنگ سرو درین باغ زندگانی کنبریز بار ز خود، ترک شادمانی کن
Газель 6342به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن
Газель 6343ز باده توبه در ایام نوبهار مکنبه اختیار، پشیمانی اختیار مکن
Газель 6344هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن
Газель 6345صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من
Газель 6346زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن منشود سپهر زمین گیر از آرمیدن من
Газель 6347به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من
Газель 6348اگر به سوخته جانی رسد شراره منامید هست که روشن شود ستاره من
Газель 6349ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه منز زور باده به سنگ آمده است شیشه من
Газель 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان راکه چون شراب برون داده راز پنهان را
Газель 6350هلاک جلوه برق است آشیانه منبغل چو موج گشاید به سیل خانه من
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.