Эпоха Сефевидов
تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟
Газель 6985هر چند که مهر شرم بر درج دهن داریچون غنچه به زیر لب صد رنگ سخن داری
Газель 6986در نظر هر که داد عشق تواش سروریملک سلیمان بود حلقه انگشتری
Газель 6987خاک سیه روز را شمع شبستان تویینه صدف چرخ را گوهر رخشان تویی
Газель 6988حرف آن لب در میان افکندهایشور محشر در جهان افکندهای
Газель 6989کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی
Газель 699یک بار بی خبر به شبستان من درآچون بوی گل، نهفته به این انجمن درآ
Газель 6990پا به ادب نه که زخم خار نیابیبار به دلها منه که بار نیابی
Газель 6991مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری
Газель 6992ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانهایدر پای شمعت آسمان پرسوخته پروانهای
Газель 6993با دختر رز دگر نشستیپیمان خدای را شکستی
Газель 6994رویی به طراوت قمر داریچشمی ز ستاره شوختر داری
Газель 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خداییچون به فرمان خدا از همه کس دل نربایی؟
Газель 700روی تو سوخته است دل لاله زار رادر غنچه کرده است حصاری بهار را
Газель 701دیوانه کرد سبزه خطت بهار رادر خاک و خون کشید رخت لاله زار را
Газель 702دریاب صبح فیض نسیم بهار رادر دیده جا ده این نفس بی غبار را
Газель 703در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را
Газель 704از شرم، حرص دلبری افزود ناز راکز دوختن گرسنه شود چشم، باز را
Газель 705مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز راخط صبح نوبهار بود خواب ناز را
Газель 706دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را
Газель 707از کینه پاک کن دل افگار خویش راصبح امید ساز شب تار خویش را
Газель 708کوتاه ساز رشته آمال خویش رامپسند در شکنجه پر و بال خویش را
Газель 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟
Газель 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.