Сельджукская эпоха
میسزد قبلهٔ خاقانی از آنکه صفات می پیوست کند
Кыта 156خاقانیا ز نان طلبی آب رخ مریزکان حرص کآب رخ برد آهنگ جان کند
Кыта 157شب نباشد که آه خاقانیفلک چنبری نمیشکند
Кыта 158تا به ارمن رسیدهام بر مناهل ارمن روان میافشانند
Кыта 159هر که در قوم بزرگ است امامش خوانندهر که دل صید کند صاحب دامش خوانند
Кыта 160چون گشایند اهل همت دست خودکهتران را پایبست خود کنند
Кыта 161دولت نو است و کار نو و کارکن نو استمرد قیاس شاه نو از کارکن کنند
Кыта 162از بدان نیک ترس خاقانیتا دل و دین تو تبه نکنند
Кыта 163چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان میکنند
Газель 114دل زخم تو را سپر نداردآماج تو جز جگر ندارد
Кыта 164خاقانی اگرچه نیک اهلینااهلانت بدی نمایند
Кыта 165تارمویم به من نمود سپیدز آن نمودن غمان من بفزود
Кыта 166رشتهٔ کژ داشتی در سر مگر خاقانیاگر زمانه پای بندت ساخت ویحک داد بود
Кыта 167جوی دل رفته دار خاقانیکه آب دولت هنوز خواهد بود
Кыта 168یار مردم مار و کژدم دان کنون خاقانیاکز دم کژدم دم مردم تو را بدتر بود
Кыта 169دور کمال پانصد هجرت شناس و بسکان پانصد دگر همه دور محال بود
Кыта 170بر اهل کرم لرز خاقانیاکه بر کیمیا مرد لرزان بود
Кыта 171خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنکزیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
Кыта 172رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود
Кыта 173ز رهنمون بدی نیک ترس خاقانیکه رهنمون چو بد آید رهت نمونه شود
Газель 115بوسهگهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد
Кыта 174دست بر پای آز نه یک چندتا سری بر تو سر گران نشود
Кыта 175ای شاه دو معنی را نامد به تو خاقانیکاندر دل از آن هر دو ترسی است که جان کاهد
Кыта 176ای امیر امرای سخن و شاه سخابه سخن مثل عطارد به سخا چون خورشید
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.