Süleyman Rüstəmə
Səni hər görəndə uçur xəyalım,Yadıma ən gözəl bir dövran gəlir.Elə bil ömrümün bahar çağındaGah günəş görünür, gah duman gəlir.
Yenə xatirimdə qalmısan elə,Şinelli, çəkməli o heykəlinlə.Eşitdim gəlirsən, çıxdım sahiləDedim, qardaşımdır bu, mehman gəlir.
Yoluna gül səpdi el tabaq-tabaq,Neçə dost evində sən qaldın qonaq.Nə vaxt o günlərdən söz düşür ancaqYadıma Kəpəzlə Savalan gəlir.
Təbriz qızlarına qəzəllər dedin,Məni unutmayın, gözəllər, dedin.Bu bağlar, çəmənlər, bu güllər dedinMənə doğma gəlir, mehriban gəlir.
İndi o günlərdən neçə yaz keçir,Bilirəm qəlbindən hansı söz keçir.Hicranın qoynunda ömrümüz keçirHeyif çoxlarına bu asan gəlir.
Nələr çəkdirmədi zəmanə bizə.Dağ dağa qovuşdu, dəniz dənizə.“Gün o gün olsun ki...” qoca TəbrizəDeyəm, aç qoynunu Süleyman gəlir...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/balas-azeroglu-suleyman-rusteme
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение