Qızım Gülzara

Anam, öz adım qızıma verdi,Anam, nəvəsini çox istəyərdi.

Körpə nəvəsini qoyub yerindəAnam arxayınca dünyadan getdi.Qızımın qıyqacı nəzərlərindəAnamı görürəm, anamı indi.

Nəvə nənəsinə oxşayır eynən,Böyüyür, ucalır ilbəil qızım.Təzədən böyüyür, anam təzədən,Anamın özüdür elə bil, qızım.Həyat öz qəribə sirlərindənBizə əlvan-əlvan möcüz göstərir.Qızımı adıyla çağırmıram mən"Ay anam" deyirəm, o da hay verir.

O mənim anamdır, o mənim anam,Ancaq bir fərqi var, bunu danmaram:Bir vaxt anam mənə can-can deyərdi,İndi mən anama can-can deyirəm.Bir vaxt anam məni çox istəyərdi,İndi mən "anamı" çox istəyirəm.

Sentyabr, 1966

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов