انصاف دادهام که به خوبی یگانهای
انصاف دادهام که به خوبی یگانهایواندر جهان به حیله و افسون فسانهای
Sən hüsndə, bu doğru sözümdür, yeganəsən!İşvənlə, hiylən ilə cahanda fəsanəsən!
پاکیزهتر ز غنچه گل بر بنفشهایپوشیدهتر ز دانه در در خزانهای
Pakizəsən, qızılgül ilə tər bənövşədən,Qiymətli incilərlə dolu bir xəzanəsən!
شاخی است دلبری که تو آن را شکوفهایعقدی است دلبری که تو آن را میانهای
Dilbərlik olsa şux, sən onda şükufəsən,Dildarlıq olsa tuğ, ona sən şah danəsən!
شادی به روی تو که ز تو شاد نیست کسصد جان فدای غم که تو غم را بهانهای
Şadsan buna ki, bir kəsi sən şad qılmadın,Yüz can fəda sənə ki, qəmə bir bəhanəsən!
در خون من مشو که نه همدست عالمیبر جان من مزن نه تو یار زمانهای
Əlbir deyilsən aləm ilə girmə qanıma,Qəsd etmə canıma, kömək olma zamanə sən!
روزی که آیم از پی دیدار بر درتبا من برون پرده و بیمن به خانهای
Görmək üçün səni qapına gəldiyim o gün, –Çıx bir kənarə mənsiz, əgər əhli-xanəsən!
گفتی بدان مجیر که از دل ترا نیمعقلی و هوش نیست عجب گر مرا نهای!
Sən söylədin Mücirə ki, könlüm sənin deyil!Ağlım, huşum ki, yox, mənə ey məhliqa, nəsən?!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/beylaqani-qezel-77
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Ey nəşi qalan yerdə, keçən başı cidayə,Dur rəhm elə bu əlsiz-əyaqsız üsərayə.
Dönən deyiləmİxtiyar səndir, vəfalı dilbər,Mən sənin könlünə dəyən deyiləm,
ŞikəstəQalmışam pərvanə tək,Odlanə-odlanə mən.
Xalından uçdu mürği-xəyalım ləb üstünəXalından uçdu mürği-xəyalım ləb üstünə,Qismət çəkib gətirdi nə xoş məşrəb üstünə.