Çün nəsimi-səhəri-sübh, dili-heyrani,Et nəzər, gör necə təhrik qılıb dəryani,Küh əmvacını ixrac kənar eyləyibin,Bağı-ümidimə vermiş bu qədər rəyyani

Şiddəti-fəsli-zəmistanda yüz rövnəq ilə,Əcəba kim bu nə sərdir açılıb gülşəni,Əndəlibani-çəmən minbəri-şax üzrə qonub,Başlamış gör nə Nişabur nəva qovğani

Rişteyi-nəzmdə silk ilə gövhər silsiləsin,Nə gözəl mədhə yetürmüş bu çayı çaydani,Bir əvariz yetməz Çin, Xəta və Xutənə,Əcəli yetmiş olanın budu gül dərmani

İstəkan içrə bu gülgunə şəraba nə diyim,Necə təşbih qılım buna mey-sahbani,Müşkrəng ənbər bu lalə sifət rəşhati,Fərəhi-badeyi-əhmərdən eşit imkani

Təmi-kövsər, qədəhi sətxi-fələk podnosa,İntizamında səma əncümidir fincani,Tutiya məlbəqəsilə əməl kühli-bəsər,Çeşmini rövşən və şayistə qılar əmani

Xabi-qəflət ki ləinin əsəri nəhsidir,Cür'əyi-vahidəsi racim olur şeytani,Cameyi-çaynın qəndil çü dəryayi-mühit,Gün doğar bəhrdə san bərq urar nurani

Nöldü kim zəngü küdurətlə pəlid oldu könül,Saqiya sun bizə bir camı ruhani,Güzər et, bitə gətir, bəzmə samovarı qur,Sən olasan bu əziz Əli Ağanın cani

Atəşi yax, kömürə qoy, oxusun, cəm etsin,Qırx iki şöbədə ol otuz iki nəğməti,Ver qulaq söhbətinə gör necə nazik danışur,Öyrənübdir nəsq zəmzəməyi-yunani

Vaxt ki cuşə gələr qissəyi-Fərhad deyir,Eşqlə mütrib xoşxan söyləyir meydani,Qədəhi nafeyi-pünhan bəyaz məcməidə,Zərnişan kasələrin yoxdu dəxi payani

Sanki bu dairədə cənnəti-Rizvan bəzənüb,Necə bir qönçə könüllər açılıb xəndani,Pay-gülşən şikən və jaləsi çün əbri-bahar,Rövzeyi-təbimi sirab qılıb barani

Qəfli kəşf ilə Həzarpişədən al qənd Fərəng,Təmin azdırmaya gər bu şəkər İrani,Limu bu dəfədə xoş yad dəxi sərşir gərək,Dərübin qətrələrin əyz edə əlvani

Sürübin dudi-duxan etməli əflaki duman,Sayəban ta ola sərdə fələyin eyvani

Çəkmə qəm dəhrdə boş gün ömürdən ötrü,Çünki mən xeyl vəfasız görürəm dünyani,Çıxdı maya batırıb nicələrin axırına,Çörə ki möhtac edib çastqeyi Şirvani

Bəzilər tapmadı bir nüsxə şəkər yerinə,Yenə saldılar işə qeysi zibib xurmani,Mərhəba Molla Süleymanın evi abadan,Qəndi duşab çayı Kərdəçöyü reyhani

Axırı qəhvəyə düzdü Hacı Mollaoğlu,İndi tapurmı içə bircə qaşıq ayranı,Qırx buğun, arı otu qaynadıb, ey keyf görən,Üstə adam çıxacaq başına çək yorğanı

Naxınçılıq ilə buna dadanaq düşünək,Əhdəsindən gələ bəlkə o qəza rəbbani,Yoxsa rəd etməyi mümkün deyil ol müftəxürək,İt əlindən dəxi kim ala bilir həlvani

Hər gələn vaxt o bir üzr-bəhanə yasıyur,Gətirüb diyə sizin it bizim baltani,Yoxdu həmtayın, ey Abdulla, sənin, heyf ki dəhr,Cahil hərfdir, getdi kəmali-dövrani

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов