PƏNC Alİ-ƏBA
İbtida "əlif"dən dərsin almışam,Ələst aləmində demişəm "bəli",Həqiqətdən iki gözəl sevmişəm,Birisi Mühəmməd, birisi Əli.
Əlidən dərs aldım eylədim əzbər,Ərşin sütunudur yerlərə ləngər,Fatimeyi-Zəhra, şafeyi-məhşər,Onun seçdim gözəllərin gözəli.
Həsən Əl- müctəbda çoxdur şövkəti,Ərşin güşvarəsi, göyün zinəti,Məhşər günü darda qoymaz hümməti,Əsğər qucağında şah Hüseyn gəli.
Xəliqi-ləmyəzəl vahid əl-yektay,Qüdrətindən kamal verib mənə pay,Oxu"əlif", "ğeyn"i, eylə haqqı-say,Arif seçər əbcəd ilə cəm əli.
Günahım dəryadı, özüm qanmışam,Tutduğum işlərdən çox utanmışam,Püşti-pənahına daldalanmışam,Adım Ələsgərdi, əslim - göyçəli.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/elesger-ibtida-ustaddan-dersin-almisam
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О божественной любви
Bir kimsə ki şəhadəti bilməyə,Qul əuzü rəbbin-nası nə bilsin,
Həmədan kəndinin hekayəsi (Allaha rüşvət)В одной стране, где вечный недород,Неграмотен и темен был народ.
Атешкаде, глава 32سیّم عاشور چون شمع افقسر نهفت اندر پس نیلی تنق
GörünmürBir maralı əldən gedən səyyadam,Hey gəzirəm bu dağları, görünmür.