Güzgü qabağında dayanmısan sən,Öz ay camalınla bəhsin gözəldir.Özün “mən” deyirsən, əksin “mən” deyir,Söylə, sən gözəlsən, əksin gözəldir?

Güzgü qabağında çox dayanırsan,Süzüb ay çöhrəni, xumarlanırsan,Nəğmə deyə-deyə tumarlanırsan,Hüsnünü vəsf edən səsin gözəldir.

Yel vurdu tellərin dağıldı birdən,Saçın rübənd oldu, gizləndi çöhrən.Uzaqdan seyr edib bu lövhəni mənDedim: qara tellər, əsin, gözəldir!

Bir günəş cilvəsi çəkdin güzgüdə,Bir həyat nəşəsi çəkdin güzgüdə.Rafael lövhəsi çəkdin güzgüdə,Baxanlar heyrətlə desin, gözəldir!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов