Səadət
Gəl, yaddan çıxaraq soyuducunu,Gəl, Kürün istihal suyundan içək.Alaq əlimizə yolun ucunu,Laçından, Salyandan, Qazaxdan keçək.
Axsın könlümüzə talış ləhcəsi,Şəki bağlarını gəzək ha indi.Gəncə çinarının xal-xal kölgəsiQuzey qarı kimi safdı, sərindi.
Günəş gözlüyünü çıxarıb ataq,Gözü qamaşdırsın Muğan günəşi,Göygöltək Kəpəzin yalında yataq,Quşlarla bir görək doğan günəşi.
Gəl, qumral qoyundan çalaq dələmə,Laləli çəmənlik — yaşıl süfrəmiz,Günü Qarabağda axşam eləmə,Ağsu dolayından keçməliyik biz.
Vətən intəhasız, ömür azdı, az.Bu qısa ömür də keçməsin hədər.Adam səadəti evə çağırmaz,Adam səadətin dalınca gedər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/eliaga-kurcayli-seadet
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О родине
Açmasın çiçəklər, gülməsin güllər,Ötüşməsin şirin dilli bülbüllər,
Bakı vilayətin məskən edibsənBakı vilayətin məskən edibsən,Cəhd elə, elmindən olgunan halı.
Gül kimi yüzüm əgərçi, şadü xəndandur mənümGül kimi yüzüm əgərçi, şadü xəndandur mənüm,Lalə tək bağrımda hər yan daği-pinhandur mənüm.
Qoçu iqtidarımızdırDilimiz şəkərdü, qənddü, acı ruzigarımızdır,İşimiz kədərdü, dərddü, maaşı azarımızdır.