Yuxumda balıq olmuşdum
Yuxumda, pullarıişim-işim işıldayan,gözü sudan doyanbalıq olmuşdum.Zərif-zərif qanadlarım vardı,üzürdümmavilikdə, sərinlikdə.Qorxudan, qayğıdankənarda, dərinlikdə.Yox idiadamların “mənəm” deyəni,adamların adamyeyəni,heç nə hədələmirdi məni.Yuxumda balıq olmuşdum,qorxudan, qayğıdan yuyulmuşdum.Sən demə,balıqların daözünü öyəni var,Balıqların da balıq yeyəni var.Balığın düşməni oxşadıb özünüağaca, daşa...
Bir də gördüm ağac da balıq yedi,daş da balıq yedi.Di gəl yaşa...Bir yandan dabalıqçı torları...Torlar gün işığı kimisərilib dənizə,torlar su kimi,dalğa kimisarılacaq bizə...Sonra da sahil.Di gəl, balıq olubsalamat qala bil.Öyrəndim ki,balıqlarçox az-az özləri ölür. –Tutulur,cavanı cavan,qocası qoca yeyilir.Darıxdım...çapalayıb balıq kimiyorğan-döşəkdən çıxdım.Gözümü açıbişıqlı dünyaya baxdım.Çox şükür ki,balıq deyiləm.Ürəklə durubşəhərə getdimƏşi, balıq deyiləm ki,yeyiləm.İnsanam, güclüyəm,varlıyam.İnsanam – vüqarlıyam.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fikret-qoca-yuxumda-baliq-olmusdum
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Aşiq oldum mən sənə, ey gözləri məstanə qızNə qədər ki istərəm məndən durarsan yanə qız
AğlaramKeçən günü ay gül yüzlü dilbərim,Yadə salıb vallah yarım ağlaram,
Yetmiş il keçdi(Bəhri-təvil)Yetmiş il keçdi nə keçdi, o da bir işdi bizim əlimizə düşdü və nəhayət dolanıb təxti-Mixailə yetişdi, bu qaban oğlu qaban da yenidənqurma deyib xalqa girişdi və girişdi nə girişdi, zamanın çərxi dəyişdi.
Ey qoyan könlümə qan, oldumu hüsnün faniEy qoyan könlümə qan, oldumu hüsnün fani,Tapdımı xarü xəsi-xüşk o tər bostani?