Balalara
Oğlum, mən sənə aşiq olmaqla məşğulamN.Hikmət
Balam,uşağın insan olmasıuzun işdi.Bu vuruşdu, döyüşdü.Lap od içində dəata-bala fərqlidi;Biri qurudu, biri höyüşdü,biri o saat od alır,biri qovrulur;ütülür, qaralır.Ata-anaözlərinin də bir vaxtuşaq olduqlarını unudublaro illəri qoyub qaçıb,yeyib, udublar.İndi düşünməmişdanışa bilmirlər,Tez coşa bilmir,daşa bilmirlər.İndi özlərinə qala oluböz başları.Sevinci, kədəribaşlarından aşa bilmir.Balamböyük olmayıb heç vaxt.Danışır talehi-baxt.Dopdoludur,ləpələnə-ləpələnə gəzir.Gəzmir, qucaqdan-qucağa kimi üzür.Sevinci fəvvarə kimiqalxır çilənir evə,kədəri çiskin kimiələnir evə.Balam,çox qəribə iş bölgümüz var bizim.Sənin borcundur cığallıq eləyəsən,mənim borcumdur dözüm.Çörəyini qazanım gərək,ayaqların altınakörpü kimi uzanım gərək.Bəbəyimdədir yerin,ürəyimin içindədir yerin;nə qulunam sənin,nə də əsirin.Atam da mənim kimicani-dildən çalışmış...Alqış!Bizi bağlayan məhəbbətəalqış!Bu da mənə böyük hörmət imiş...Sən varsan yer üzündə,özümü öldürürəm sənin üçün,heç nə gözləmirəm əvəzində...
Hamı insan balasıdı.Hərə bir ananın, atanınözünü övlad üçün oda-suya atanıngözünün nurudur,başının bəlasıdır...Kainatdabalaca bir mənzildirYer kürəmiz.Bilmirəm niyə, ey insanlarata-bala məhəbbətiyləyaşaya bilmirik biz.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fikret-qoca-balalara
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
О сокол стремлений, душа моя, вдаль,Как дума моя, воспари, унесись!
Nə süni-paki-yəzdansan, a dilbərNə sün’i-paki-yəzdansan, a dilbər?Müsəvvərsən, müənbərsən, münəvvər!
Haram ətDağıstandan Molla Cumanın bir aşıq dostu varmış. MollaCuma ona ismarış göndərir ki, bir dənə yaxşı qoç göndərsin. Aşıq
Qara qorxuEy Ağa İbrahim, aya dərdmənd,Yüz fitnə bilən, yüz əlli min fənd