Buraxdı xakə hüsnün afitabi-aləmarayi,

Götürdü yer üzündən möcizi-ləlin Məsihayi.

İki gözdən rəvan etmiş sirişkim qamətin şövqi,

Əsayi-möcizi gör kim, iki bölmüş bu dəryayi.

Bükülmüş qəddimi, qurtarə gör qüllabi-zülfündən,

Xətadır, çəkməsin çox bağrı çökmüş bir sınıq yayi.

Rüxün üzrə xəmi-əbruni görmək istərəm, əmma

İkən düşvar olur, gün var ikən görmək yeni ayi.

Şərabi-nabə, lütf et, möhtəsib, qəhr ilə çox baxma,

Mükəddər qılma əksi-tirədən cami-müsəffayi.

Yeddi gündür ol ayi görmədim, ahim şərarilə

Nola qılsam Bənat ün-nəş ilə yeksan Sürəyyayi.

Füzuli, əşk seylilə pərişan olma, səbr eylə!

Ona həm var ola axir, tutub durarmı dünyayi?

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов