Könül, yetdi əcəl, zövqi-rüxi-dildar yetməzmi?

Ağardı muyi-sər, sevdayi-zülfi-yar yetməzmi?

Yetirdi başini gərdun ayağə bari-möhnətdən,

Xəyali-həlqeyi-geysuyi-ənbərbar yetməzmi?

Sənə yetdi əcəl peymanəsin nuş etməyə növbət,

Həvayi-çeşmi-məstü qəmzeyi-xunxar yetməzmi?

Yetər oldu qulağə bangi-rehlət dəhr bağından,

Nə durmuşsan, təmaşayi-güli-rüxsar yetməzmi?

Yetər, cəm eylə bari-məsiyət, təğyiri-ətvar et,

Həya qıl, yoxmudur insafın, ol kim, var yetməzmi?

Hidayət mənzilinə yetdilər səyilə əqranın,

Zəlalət içrə sən qaldın, sənə ol ar yetməzmi?

Füzuli, demə yetmək mənzili-məqsudə müşküldür,

Tutan damani-şəri-Əhmədi-Muxtar, yetməzmi?

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви