شد دلم صد پاره و چون لاله بر هر پاره‌ایسوختم داغی ز عشق آتشین‌رخساره‌ای

Lalə tək qəlbim mənim, ey nazənin, yüz parədir,Dağlayan hər parəni ol atəşin rüxsarədir.

شد دلم خون تا شود فارغ ز سودای بتانوه که دارد باز هرسو قصد او خونخواره‌ای

Qəlbi qan etdim ola sevdayi-bütlərdən xilas,Hər tərəfdən qəsd edən bu qəlbə bir xunxarədir.

بهر درمان درد سر دادن طبیبان را چه سودچون مریض عشق جز مردن ندارد چاره‌ای

Heç təbibə dərdi-sər lazım deyil dərman üçünKim, mərizi-eşq üçün ölmək özü bir çarədir.

گر ز بی‌دردی بود غافل ز من آن هم خوش استتا به کام دل کنم در روی او نظاره‌ای

Qafil olsa, xoşdur ol laqeydliklə halimə,Məqsədim kami-dil ilə ruyinə nəzzarədir.

بهر آزارم رقیب آن تندخو را تیز کردآهنی افروخت آتش بهر من از خاره‌ای

Eylə tünd etdi rəqibim yarımın xasiyyətin,Qəlbimi yandırmağa sanki bir atəşparədir.

حیرت حال من انجم را ز گشتن باز داشتتا نماند غیر اشکم کوکب سیاره‌ای

Halımın heyranlığı mat eylədi ulduzları,Çün axan göz yaşlarım bir kövkəbi-səyyarədir.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. نی فضولی راست سر منزل سر کویت همینسر بدان جا می‌نهد هر جا که هست آواره‌ای

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Tək Füzuliyə deyil məskən səri-kuyin sənin,Orda mənzil eyləyər hər kimsə ki, avarədir.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви