دل دامن هوای تو محکم گرفته استمرغی چنان هوای چنین کم گرفته است

Könül sənin sevgi ətəyini bərk tutubdur,Elə quş belə yüksəkliyə azraq uçmuş.

از عشق من که بهر تو رسوای عالممآوازه جمال تو عالم گرفته است

Mən eşqimdən ki, səndən ötrü aləmdə rüsvay olmuşam,Sənin camalının şöhrəti bütün aləmi tutubdur.

تا شعله برون ندهد آتش دروندل رخنهای زخم بمرهم گرفته است

İçimin atəşi bayıra şölə püskürməsin deyə,Könül yaralarının başına məlhəm qoydu.

بگذر ز زیر طاق فلک بی توقفیکز اشکم این بنای کهن نم گرفته است

Fələk tağının altından dayanmadan keç,Çünki bu köhnə bina göz yaşımdan nəm çəkibdir.

از کبر حلقه بر در جنت نمی زنددستی که آن دو گیسوی پرخم گرفته است

O qıvrım saçları tutan əl,Təkəbbürdən cənnət qapısının həlqəsinə toxunmaz.

بر التفات ساقی ایام دل منهجامی که می دهد بتو از جم گرفته است

Dövranın saqisinin iltifatına arxalanma,Sənə verdiyi camı Cəmşiddən alıbdır.

گر هست آرزوی غم عشق دور نیستما را که دل ز خاطر خرم گرفته است

Sevgi qəminin arzusu varsa, bəid deyil, çünki Könlümüz onun şad könlündən kədərlidir.Bizim onun şad xatirindən sildiyi ürəyimiz Əgər eşq qəmini arzulayırsa (bu arzu) uzaq deyil.

در دور عیسی لبت از زلف عنبریندر حیرتم که بهر چه ماتم گرفته است

Sənin İsa ləbinin uzaqlığından ənbər zülfünün Nə üçün matəm tutduğuna heyrət edirəm.Füzulidən şadlıq rəsmini gözləmə ki,

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. رسم طرب مجو ز فضولی که مدتیستدور از تو خوی با الم و غم گرفته است

Sənin ayrılığından qəm və kədərlə üns tutmuşdur.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви