هر که چراغی ز برق آه ندارددر شب هجران سوی تو راه ندارد

Hər kəsin ki, ah şimşəyindən çırağı yoxdur,Hicran gecəsi sənə sarı yol tapa bilməz.

هر که ندارد دلی چو آینه زاهندر رخ تو تاب یک نگاه ندارد

Hər kəsin ki, dəmirdən ayna kimi könlü yoxdur,Sənin üzünə bircə dəfə baxmağa tabı yoxdur.

هر که ندارد سرشک و آه دمادمدعوی عشق ار کند گواه ندارد

Kimsənin ki, daimi göz yaşı və ahı yoxdur,Səni sevmək iddiasında olsa da, şahidi yoxdur.

بی تو سراسیمه اند عقل و دل و جانهمچو سپاهی که پادشاه ندارد

Sənsiz ağıl, könül və can heyrandır,Padşahı olmayan bir əsgər kimi.

طالب وصل است دل و لیک دمادمتاب ملاقات گاه گاه ندارد

Könül vəslini istər, lakin hər ləhzə,Gahdan bir görüşməyə tabı yoxdur.

مهر تو کردست چون هلال قدم راآنکه تو داری نه مهر ماه ندارد

Qamətimi sənin mehrin hilal kimi edibdir,Səndə olan nə günəşdə var, nə də ayda.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. از غم و اندوه روزگار فضولیجز در پیر مغان پناه ندارد

Füzulinin, ruzgarın qəm-qüssəsindən Piri-muğan qapısından başqa pənahı yoxdur.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О разлуке