مرا دل ترک داد و کرد میل آن مه دلکشکه دارد میل بالا شعله چون می‌خیزد از آتش

Uçub könlüm quşu meyl etdi bir sərvi-xuramanəKi, şölə meyl elər yüksəklərə, bax nari-suzanə.

پر از پیکان حسرت چون نگردد سینه چاکمکه من محروم و جا در پهلوی او می کند ترکش

Necə peykani-həsrət olmasın sinəmdə, mən məhrum,Yanında yer veribdir ol pərivəş zərfi-peykanə.

بتندی محتسب در جام می منگر که می ترسمز عکس تیره ات گردد مکدر باده بیغش

Qəzəblə camıma, ey darğa, baxma, qorxuram ondanKi, ol çirkin qiyafətdən bulansın rəngi-peymanə.

جهان جای مکافاتست ممکن نیست نستانددل پرخون بجای جام پر می ساقی مهوش

Əvəz dünyasıdır, saqi yəqinimdir alar məndənBu qanlı qəlbimi, versə əgər bir cami-məstanə.

غم و درد و بلا و محنت و اندوه و رسواییهمیشه عاشقان یک جهت را هست این هر شش

Bəladır, dərdü möhnətdir, kədərdir, qüssədir, qəmdirKi, olmuş hər sədaqət əhlinə hər yerdə həmxanə.

مگو از نوش راحت هیچ شهدی نیست شیرین ترز ذوق زهر محنت هم مشو غافل گهی می چش

Demə kim, nuşi-rahətdən şirin şəhdü şəkər yoxdur,Dadarsan zəhri-möhnət zövqünü düşdükdə hicranə.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. فضولی هیچ راحت بی مشقت نیست در عالمبباید ساختن با هر چه باشد خوش اگر ناخوش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Məşəqqətsiz bir iş əsla, Füzuli, yoxdur aləmdə,Gərək hər bir şeyə dözmək cahanda, xoşdur ol, ya nə.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине