به جان دور از تو ای شمع از غم شب‌های تارم منمرا شب گشت از غم چند شب را زنده دارم من

Sənin hicrində, ey şəmim, düşüb zülmatə, zarəm mən,Keçir hər bir gecəm qəmlə, həmişə biqərarəm mən.

مقیم گوشهٔ تنهاییم، کارم فغان کردنچه حالست این که دارم؟ در کجایم؟ در چه کارم من؟

Qalıb bir guşədə tənha, işimdir naləvü fəryad,Qəribə halətə düşdüm, əcəb dərdə düçarəm mən.

ترا منع از رخ او کرده‌ام ای مردمِ دیدهبه رویت چون گشایم چشم؟ از تو شرمسارم من

Səni, ey gözlərim, mən’ etmişəm cananə baxmaqdan,Sənə baxmaq deyil mümkün ki, səndən şərmsarəm mən.

نشد زایل ز من آن بی‌قراری در غمِ عشقتغم عشق تو شد افزون ولی در یک قرارم من

Qəmi-eşqində, ey zalim, olurmu dərdlərim zail?Qəmi-eşqin hər an artır, halımda bərqərarəm mən.

گر از نظاره‌ام بد می‌بری مگشا نقاب از رخچه سود از منع من در دیدنت بی‌اختیارم من

Məni sən bədnəzər bilsən, niqabı açma heç üzdən,Məni baxmaqda mən’ etmə, buna biixtiyarəm mən.

ز حالم مردم صاحب‌نظر دارند آگاهیچه می‌دانند بی‌دردان خراب چشم یارم من

Gərəkdir hali-zarimdən xəbər əhli-nəzər tutsun,Nə bilsin dərdsiz insanlar ki, məsti-çeşmi-yarəm mən.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. به آب دیده تسکین حرارت چون دهم خود رافضولی کشتهٔ لعلِ بُتانِ گلعذارم من

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Füzuli, göz yaşıyla heç olarmı dərdə təskinlik?Gözəllər ləblərindən kam alarsam, bəxtiyarəm mən.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви