وقت سحر سوی چمن انداختم گذرتا رفع گردد از گل و سبزه ملال من

چون پا بروی سبزه نهادم بطعنه گفتکای بی خبر نه مگر آگه ز حال من

گر پایمال تو شده ام کم مبین مرابنگر که هست صد چو تویی پایمال من

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе