Səvadi-büq’eyi-Bağdad çeşmi-həft kişvərdir,Çiraği-mərdümi nuri-ədalətdən münəvvərdir.

Qamu ətrafına abi-həyati-ədldir cari,Cəmii-əhlinə tövfiqi-cəmi’iyyət müyəssərdir.

Süruri müttəsil, zövqi dəmadəm, ne’məti bihəd,Fəzasi afiyətəfza, həvasi ruhpərvərdir.

Sürür əhlinə zənciri-təəllüq hey’ət əczasi,Səri-afaqə baruyi-həsari-hisni əfsərdir.

Binayi-büq’eyi-məqbuli əhli-xeyrə mənzilgəh,Bəsiti-xaki-paki övliyaül-lahə bəstərdir.

Rəvadır övliya bürci demək ol büq’əyi-pakəKi, hər əllaməyə mənzilgəhü hər elmə məzhərdir.

Əfazil büq’ə-buqə’ə xaki-pakin mənzil etmişlər,Nəzər qıl səfhə-səfhə lövhinə, gör kim, nə dəftərdir.

Səvadi-afəriniş nüsxəsindən bir vərəqdir kim,Qəvanini-ədalət onda mərqumü mühərrərdir.

Nola Fərhadvəş üşşaqi olsa cümlə xosrovlar,Mübarək səfhəsində surəti-Şirin müsəvvərdir.

Kitabi-kainatə sərsəri-fitnə güzər qılmış,Haman bu səhfə qalmış baqi övraqini əbtərdir.

Məkarihdən həzər, iqbalə rəğbət qılmağa daim,Mələklər hər tərəfdən qasidi, sanman kəbutərdir.

Zülali-mə’dələt sərçeşməsi olsa, əcəb olmaz,Hərimi-barigahi-rif’əti saqiyyi-kövsərdir.

Bu mülkün şahidi-tövfiqi-iqbali budur halaKi, paşayi-səadətmənd əhli-mülkə sərvərdir.

Zəhi sərdari-saibrə’y, sahibədl, dəryadilKi, şə’nü şövkəti ə’dayə mənsurü müzəffərdir.

Degil həddi-bəşər hüsni-əfafü lütfi-əf’ali,Məlayik firqəsindən bir əcəb zati-mütəhhərdir.

Münəzzəhdir qubari-zülmdən mir’ati-idraki,Təaləllah, nə xoş pakizətəb’ü pakcövhərdir.

Zəmiri-biməlali əsvəbi-əfkarə cövlangəh,Vücudi-bimisali əhsəni-əf’alə məzhərdir.

Səbati-mülkinə bürhan yetər kefiyyəti-ədli,Ədalət qanda olsa müstədam olmaq müqərrərdir.

Əmiri-ə’dəlü əkrəm Əyasi-paktiynət kim,Zülali-ədl birlə tiynəti-paki müxəmmərdir.

Şəha, sən məsnədarayi-səriri-izzü rif’ətsən,Tərazi-e’tibarin səfheyi-dövranə ziyvərdir.

Cəmali-ənvərindir asimani-mə’dələt mahiVə ya ol mah kim, xurşidi-rəxşanə bərabərdir.

Pənahi-mülkü millətsən, sədadi-hüsni-tədbirinƏdu Yə’cucinin dəf’inə bir səddi-Sekəndərdir.

Sənə tabe olan çəkməz məlalü möhnəti-aləm,Nə qəm zülmət vəhmindən ona kim, Xizr rəhbərdir.

Verir can tiği-xünrizin xəyalilə ədu, guyaXəyali-tiği-xunrizin əcəl mürğinə şəhpərdir.

Pəyami-şövkətin yetdikcə ə’dayi zəbun eylər,Əzayimxanə div əlbəttə məhkumü müsəxxərdir.

Sənin tiğindən istər bir cila kəsb eyləyə hala,Cahan ayinəsi kim, gərdi-möhnətdən mükəddərdir.

Sənin təhriki-rəxşi-iqtidarından umar təskinBu günlər dəhr kim, təşvişdən qayətdə müztərdir.

Müxalif zülməti-heyrətdə qalmış, əzmi-cəzm et kim,Bu zülmət dəf’i möhtaci-şüayi-tiğü xəncərdir.

Cəzayir əhli tüğyan üzrədir, əzm et ki, şəmşirinFəsadi-xuni-fasid dəf’inə xunriz neştərdir.

Əzimət qıl ki, dövran müntəzirdir fəth zövqinə,Rəvan ol kim, zəmanə tabe’ü düşmən mühəqqərdir.

Cəzayir mülkini qıl Bəsrə iqliminə mülhəq kim,Peyapey fəthü nüsrət ne’məti-qeyri-mükərrərdir.

Sərəfraza, Füzuli qeyrdən qət’i-nəzər qılmış,Sənin dərgahinə bir sadiqül-ixlas çakərdir.

Yetər lütfün ona daim, degil hacət tələb qılmaq,Tərəddüdsüz olur hasil nə kim, Həqdən müqəddərdir.

Ümidim var kim, rə’yincə ola seyri dövranın,Fəzayi-asiman ta cilvəgahi-seyri-əxtərdir.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · Хвалебные