Gətir, saqi, qədəh kim, növbahari-aləmaradır,

Zəmin səbzü həva canbəxşü gülşən rahətəfzadır!

Pərişan olma kim, gülbərgtək hala bu gülşəndə

Nişatü eyş üçün əsbabi-cəm’iyyət mühəyyadır.

Açıldı lalə, güldü qönçə, gəldi işrət əyyami,

Zəbani-hali-səbzə işrət iymasına guyadır.

Gör öz halinivü çəkmə qəmi-mazivü müstəqbəl

Ki, hala mövsimi-gülgəştü dövri-cami-səhbadır.

Səhər gülzarə gir, billah, bu mövsimlərdəvü hər dəm

Təmaşa qıl ki, divanında gülün xoş təmaşadır.

Açıldı qönçə tumarı və mə’lum oldu məzmuni,

Budur kim: fövt qılman mövsimi-gül, cami-gülguni.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине