Tofiq Fikrətə
Şe'rin, ədibin nasiyeyi-şə'şə'ədari,Dilsiz vətənin bir fəmi-ilhamnisari.Bir heyrəti-fəyyaz, füruzəndeyi-ürfan,Afaqi-mühitatımıza nəcmi-dirəxşan.Fikrət – o böyük şairü nəvvar, füsunkar,Hər tari-"Rübab"ından uçar nəğmeyi-səhhar.Əcfani-vətəndən tökülən qətreyi-abiŞe'r incilərı yapmada əngüşti-rübabi.Bir nalə, bir eyvah, bir əfğani-cigərsuzDəsti-hünərində oluyor şe'ri-qəməfruz.Ey dəsti-ədəb, dəsti-hünər, dəsti-rəhasəz,Alqışlayan əllər səni, əlbəttə, qırılmaz!
İstanbul
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/hadi-tofiq-fikrete
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Nədir bu lövheyi-şəfqət ki, rəhguzardədir?Nədir o xətti-mihən səfheyi-üzardədir?
Rüfəqadan birinin məktubuna yazılan məhəbbətnamədirEy namə, sən ol kuyi-vəfadənmi gəlirsən?Ey peyki-bəşarət, o səmadənmi gəlirsən?
Ləyali-vüsal, yaxud keçən gecəBu şəb o dilbər ilə bağzari-ülfətdə –Gözəl-gözəl qonuşurduq, nə dadlı söhbət idi!
Lövheyi-təsviri maarifVətən övladı! Ha qeyrət qılın təhsili-ürfani,Qalan mə'naydır ancaq, bu nəqş, əlbət, olur fani.