کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغمنزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست

فتنهٔ صورت شود گو دل لعبت پرستجان که به معنی رسید غافل از این ماجراست

بود دلم بت پرست از کف ایشان بجستدوست چو آمد به دست بت شکنی کار ماست

چشم صوربین بود بی خبر از حال دلدیده دل را نظر بر صفت کبریاست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. چند زنی ای همام لاف ز سودای اوعاشق و حیران دوست بسته در این ماجراست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов