شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است

ز روزگار همین یک دم است حاصل منکه کارساز دلم یارِ سازگار من است

نخواهم آخرِ این شب ولی چه شاید کردکه کارها همه بیرون ز اختیار من است

چو صبح پرده‌دری می‌کند شکایت‌هاهمی‌کنم بر آن کس که غمگسار من است

میان فصل زمستان تو چون بهار منیمیان خانه گلستان و لاله‌زار من است

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. به هیچ رنگ ز دستش نمی‌توانم دادضرورت است که نقش خوشش به کار من است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви